ගිරා සන්දේශය

ලිපිය සැකසීම :
  1. සැරද කිර රද සඳ                -      නන් වන් රුවන් රූවන්

සහකුරු මියුරු තෙපුලෙන්   -     සව්ලෙව් සතන් හදනා

 

2

ඉඳු දුනු පැහැ දිනූ                - තුනුසිරිනුදුල මමිතුර

ළඳ සොඳ අදර වැනි තගෙ තෙල තුඩ                  දුටුව

ලොබ බැඳ අදර නො කෙරෙති කවුරු             සතුටුව

වන වනපති තුරෙහි - පුර පුරපතින් මැඳුරෙහි

නඳව නිතොර ලැබ පියකර                                පහස

              රඳව පවර කෙළි කෙළ කෙළ හැම                       දවස

  දිසි දියකුස හැම සියොතුන්ගෙන්                         සුරුව

නිසි යසරැස කියවන නුවණින්                             සරුව

ඉසි වරලෙස නිති පණිවායෙන්                            දුරුව

රිසි පලරස විඳ සතොසින්                               දවසරුව

 

3

ලදයම්කෙනෙක්සරසව්බැලුමසක්                         නිසි

 

කොතරම්වුවත්මුළුලොවකෙරෙති                   අතැවැසි

 

එතරම් පසිඳු සරසවි දෙවිය අත                              වැසි

 

මනරම් කෙනෙක් තෙපි ම ය පරසිඳු                    සුබැසි

 

4

මෙවන්ගුණෙන්යුතුතොපගේපිය                        තෙපල

 

සවන් පුරා පැමිණෙන මිතුර මන                             කල

 

ලෙවන් නොයෙක ලෙස කීවත් සැප                      විපුල

 

නිවන් දකින තෙක් සැප නම් එමැයි                          බල

 

5

දිරා වැටෙන තුරු තුර නොහැර ඉඳ                   තොසේ

 

පුරා තනෙහි පරසිඳු මුළු තෙදිය                            කුසේ

 

ගිරා කුල උපන් සකි තොපගෙ ගුණ                      රැසේ

 

පුරා මිතුරුදම් අමුතුව වනම්                               කෙසේ

 

6

පෙ මා වඩන ඉටු සකි සඳිනි දස                       දෙස

 

යොමා නුවන බැලුවත් මුළු මෙලෝ                  කුස

 

මෙමා සිතන කටයුතු සිදු කරන                       ලෙස

 

පමා නොවන මිතුරෙක් නැත මෙතොප              මිස

 

7

විශිෂ්ට පක්ෂපත්‍ර විචිත්‍ර පවිත්‍ර චාරිත්‍ර ඇති මිත්‍රෝත්තමය පක්ෂීන්

 

අතුරින් තොප ම දූත ක්‍රියාවෙහි යෙදුණු පූර්ව චාරිත්‍රයක් ම නො?

 

8

හිමසෙල් අතර කෙළලක් රකුසන්                  විසිනි

 

රැකවල් කළ කුවෙර අබතුරු අඹ                    තුරිනි

 

ලෙහොදැල් තුළට වැද මී අඹ ගෙන              දෙමිනි

 

පෙරකල් රජකු තුටු කළෙ ගිරවෙක ත             වැනි

 

9

බඹදත් රද රදුන් හට විස යෙදූ                             සඳ

 

එපවත් අසා සෙද සෙබළුන් යවා                         තද

 

මහසත් ගුණෙන් පිරි මහ ඔසු පඞී                       සඳ

 

දියසෙත් කළේ එක් කිරිඳකු සඳා                       වෙද

 

10

එබව සිතා දැන් වෙන ලෝ වැඩ                      පිණිස

තරව පතා නොවමින් මඳකුත්                           අලස

ගිරව මෙතා සිත වඩමින් පිය                             දහස

අසව ඉතා සතොසින් ම කියන                       මෙබස

 

11  හරගිර රසිනුදුළ - දිනිසුරු අලකපුර                         යුරු

පසිඳු තරිඳු මෙන් මුළු ලොව නිති                           බැබළී

නතිඳු සිනිඳු තුනු කැල්මෙන්                        වනෙකහෙළී

පෙරසිට ඉටු නො පටු - තොටගමු වෙහෙර            විසිතුරු

 තිරසර ගැඹුරු ගුණ පිරිසිදු                                 පිළිවෙතින

මනහර මහරු සඟ ගණ සමග                             වැජඹෙන

 

 

තෙවළා රුවනකර උඩුයටි කර                               රුවට

 

අළලා ගැඹුරු පදරුත් මිණි දෙන                          ලොවට

 

තෙවළා වදනිසුරු විජයබ තෙරිඳු                                හට

 

නොවළා ගොසින් මෙ හසුන් සැළ කරව                     සිට

 

12

එහසුන් මතු කියමි ඔබ ගිය සඳ                                සබඳ

 

තොපගෙන් පිළිවිසින දන විස්ම වන                          ලෙද

 

              වෙසෙසින් මෙපුර සිරි වනනා මබස්                         සොඳ

             සතොසින් මිණි කොඬොල් ලෙස තා සවන්                 සඳ

 

    

    13

     ජයවද්දන දැනුමැති මැති යුත්                                    

      රුපුමද්දන ගජ හයසෙන් පිරි                                නිතොර

 

නොවරද්දන සගමොක් මුනි                                 දහමකර

 

 ජයවද්දන පුරවර මෙය දනු                                       මිතුර

14

 බඹා පළමුවෙන් ලොව පමණ නො                          දැනමා

 

අඹා තිබූ සක්වළගිරි සෙ මෙ තැන                                  මා

 

පබා විහිදි පවුරට නත දරණ                                     යොමා

 

නොබා කියමි නොසරි ද යන්තමක්                              තමා

 

15  එන සඳ පෙර මෙපුර කිරිසිඳු දුව                                  තුටුව

 

සිඳුරඳ විසින් ඇය රැකවරණට                                    කැටුව

 

පිරි සිඳ එවූ  සිඳුකඩෙකෙව් නොව                                පටුව

 

ඇම සඳ පිරුණු දියගළ ලොබ වෙයි                              දුටුව

 

16

සුවිසල් අගළ දිය තුළ පෙනෙන                               මනහර

 

රළවුල් සසල රිවිසඳ මඬල                                     පැහැසර

 

තුඟතුල් පවුරු හිස පැන යනු බැරිව                               හැර

 

රසහල් පිවිසි හැම වර යනු වැනි                                  මිතුර

 

17 

සඳ රිවි තමන් රහුමුව පත් වූ                                       සඳෙහී

 

බිද ගන එළිකරනුව රෑ                                              දෙවෙහී

 

බැද සිය කිරණ පට ගියමෙන් පහ                               අගෙහී

 

සොද රන් රිදී දද බබළයි                                        පුරවරෙහී

 

18

හය කුර ගසින් නැගි රෙදෙසින්                               හිවි අඔර

 

ගජ කන් තලින් එන පවනින් යුත්                                මෙපුර

 

කෙළි සන්තොසින් රැඳි සලෙලුන් හට                       නිතොර

 

සැඩ කර රැසින් සැඩ ගිමනින් දුක්                                 කවර

 

19 

අගිල් කපුරු දුම්කද පැතිර                                          පිහිකුළු

 

විපුල් මෙපුර රන් දෙදෙනුදුළ                                      පහකුළු

 

ළකල් සුරඹ සිදුලිය කෙළි සිරස                                       කුළු

 

සියල් හිමවු ගිරි කුළු සිරි පැයි                                        ලකළු

 

20 

මෙපුර පහඟ දිළී රන්කැරැලි                                         වසමිනී

 

පැතිර උලැහි රොන්පට හය කුර                                    ගසිනී

 

අඹර ඇඹරි දදතින් පිස යනු                                        කෙවැනී

 

නිතොර සොඳුර ගුරු පිරියම් කරනු                                  වැනී

 

21 

සොබන නොයෙක් පහ මිණිබිතිනි                               මනහර

 

පෙනෙන උදය දිවයුරු මඬල                                      පැහැසර

 

රඳන මෙපුරවර කුලඟන මුව                                           තඹර

 

බලන වැනි ය වැද වැද සිට මැඳුරු                                       තුර

 

22

සියල් සිරින් පිරි මෙහි පහ කැරැලි                                        අග

 

තුමුල් සුනිල් මිණි පැහැ පැතිර සුර                                       මග

 

අසල් වෙමින් රිවිසඳු හට පලඟ                                            රඟ

 

සෙවෙල් ලෙසින් දිසි වෙයි ගොස් අහස්                               ගඟ

 

23 

තනා පබලු මුතු මිණි අබරණ                                           පැලඳ

 

 පිනා සඳලුවල සිටි පුරඟනෝ                                              ළඳ

 

මනා ළපලු පත්මල් පල ගෙන                                       නොමඳ

 

කනා ලියන් වැනි රැදි රන්ගිරි                                          බෙයඳ

 

24

 පියකරු තෙනෙන් පැරැඳී පිවිසි වන                                       විල

 

පිවිතුරු හසුන් එන ලෙස යළි ගෙදිඟු                                     විල

 

විසිතුරු මෙපුර වර අඟනන් වෙමින්                                  ලොල

 

පියයුරු පටින් බැඳ වසතියි සිතේ                                          බල

 

25

කලා සපිරි සිසි වත මන                                               කලාවන්

 

නිලා තිබෙන බැම ඉදුදුනු                                               පිලාවන්

 

දුලා තනත තන රන හස                                                 පිලාවන්

 

බලා පියැද යනු බැරි පුර                                                 කලාවන්

 

26 

රොදක් කන අලක මුතුපට ගොතා                                        බැඳ

 

සඳක් බඳු වුවන මඳහස යොදා                                               නඳ

 

මඳක් මතු මහල සිටි එළි පෙනී                                           සොඳ

 

උදක් සුරඟනන් වැනි පුරඟනෝ                                            ළඳ

 

27 

වෙරළ ඉගිළ තුළ රළ වැළ ලෙස                                       උලෙළ

 

නැබළ පටල පෙළ ලෙළවමිනි කෙළ                                   කෙළ

 

කරළ කෙරළ මොළ බල දළ දප                                           පහළ

 

පුවළ සිහළ බළ මුළ බල නිති                                               ඔසළ

 

28

 මහසෙන් විකුම් සුර          -       මහසෙන් නිතර රඳනා

 

වෙසෙසින් සියල් ඉසුරින්  -  පිරි සක්පුරෙව් මෙපුරේ

 

29

පවර ඉසුරු පරසිදු දම්බා                                                       විරිදු

 

විරිදු නිරිදු මතගජ කුම්බා                                                      මිගිදු

 

සතත සුසරි නය නොකලම්බා                                              පුරුදු

 

වැජඹි සොඳුරු සිරි පැරකුම්බා                                               නිරිඳු

 

30 

තවද, මේ නිජභූජ බල පරාක්‍රමාක්‍රාන්ත                                පරරාජ

 

චක්‍ර වික්‍රම ප්‍රශස්ත භූ චක්‍රවර්ති ශ්‍රී                                  පරාක්‍රමබාහු

 

මහා රාජෝත්තමයාගේ සංග්‍රාම                                    වික්‍රමාතික්‍රම

 

ප්‍රතාප ප්‍රදාන කීර්ත්‍යාදී ගුණෛක දේශයක් ශ්‍රවණය                   කර

 

31 

මෙ රද ගුණෙන් සව්සත සිත්                                          සැනැහැවිය

 

නිබඳ දෙනෙත් සිතුමිණෙකැයි                                         ඇදැහැවිය

 

නොමඳ බෙලෙන් පෑ ලොව බලදෙවි                                      හැවිය

 

දුහද රදුන් කගදලදරිනි                                                      නැහැවිය

 

32

සත සිත රැඳි නිමල් ගුණ පසිඳු                                           විකුමැතී

 

සිරි කත සිටි කමල් වැනි මෙනරිඳුගෙ                                      නිතී

 

මෙදියත දිව සියල් තද තෙදග නො                                      නැවතී

 

රුපුකත නෙත සිලිල් සිඳු තෙර වැද                                      නැවතී

 

33 

මෙ රද රුපුන් කර පා වැජඹි                                           මෙ දියත

 

ස ගුණ මහල් සිවු පා සිවු බිතිනි                                               යුත

 

දසරද දම් මිණි පා තෙදණ                                                  මැඳුරත

 

සතත සතන් සත පා කෙළෙය සුබ                                           සත

 

34   

පසිඳු මොහුගෙ දළ දන් දලදර                                              පබඳ

 

දිළිඳු සිතෙහි කලිමල් දෙවියේ                                               මතුද

 

කිවිඳු වදන් බිම බැබළුම් කළ                                                නිබඳ

 

සිනිඳු යසස් ලිය සුහුඹුල් කෙළෙ                                       නොමඳ

 

35   

සකත අයුරු පැරකුම් නිරිඳුගෙ                                               පවර

 

සමත විපුල් බල සිවුරඟසෙන්                                               ළතර

 

දිගත පැමිණ කොද නො පහළ රුපු                                      නුවර

 

යුගත සයුරු රළ නො පහළ තැන්                                         කවර

 

 

 

 

 

 

36

සොරකම් කර රැගෙන වෙන වෙන වෙස්                             රුදුරු

 

සුරුකම් කළ පොරණ දියබඳහු                                          නිරතුරු

 

පැරකුම් පෑ නොයෙක් එක වෙස සිට                                 සොඳුරු

 

පැරකුම් රජුට සරි යයි පවසති                                              කවුරු

 

37   

දෙසින් දෙස ම දිසි යසසට මෙ                                         නරනිඳු

 

අසින් අසක් වත් සරි වේ නම්                                               තරිඳු

 

ඇසින් ඇස පෙනෙන ලොව හැමට                                 එක  බඳු

 

මසින් මසට කුමකට අඩුවෙද                                              උළිඳු

 

38

ළදුන් සිනිඳු කොමළත වැළදි                                       සිහිලසේ

 

නඳුන් මෙහිමි සොඳ බඳ රඳන ගුණ                                   රැසේ

 

නුදුන් අතුරු උරගුන් දරණ කළ                                     තොසේ

 

සඳුන් තුරෙක සරියයි කියමෝ ද                                    කෙසේ

 

39   

සුරතුරු අයුරු අතු අග රැඳි                                           කනාලිය

 

නිරතුරු සිටින රූසිරි සර                                              මනාලිය

 

පියකරු මෙරද රුසිරින් මද                                           දිනාලිය

 

සුරගුරු හට ද ඉන් නොම හැකි                                     වනාලිය

 

40   

මෙ නරිඳු මෙ වන් ගුණ          -   මිණිරැස් අද නදන්හී

 

            කෙරෙමින් නඳන් සී අස්        -   නොවිහිද අදර අදහසින්  

 

           41

            සුර ගඟ තරග වැළ  -  මැදවන් සුපන් සද                             රඟ

 

බඳ  සෙල් වියන් යට වට මුතුලැලින්                                 යෙදූ

 

මනකල් නිමල් දළපුඞු සේසතින්                                       සැදූ

 

ඇම කල් දිළි විමල් - හර සෙල් සදිසි                            සිහසුන

 

සරා උදය රිවි බිඹු විලස නුබ                                           ගැබේ

 

සරා බරණ කිරණින් එකලු කර                                        සබේ

 

රන් මිණි වළලු නද දෙන කොමළතින්                                ළඳ

 

දුන් සුදු සිනිඳු වල්විදුනා පවන්                                             විඳ

 

නන් සුර සෙනඟ මැද වන් සුරනිඳු සෙ                                 නඳ

 

උන් සඳ පවර සිරි පැරකුම් නිරිඳු                                          සඳ

 

42

සුරඹ ලෙසින් දන මන නෙත් ඇද                                   වෙතට

 

සලඔ ගොසින් රනහස රැව් නිසරු                                   කොට

 

නලඹ තොසින් දෙන රැඟුමට පළමු                                 කොට

 

මෙනුඹ ගොසින් වැද එ නිරිඳු සබ                                     මැදට

 

43   

සුබද සියල් සිවු වේ දැන                                            පිවිතුරු ව

 

පැලඳ කසුන් හු අබරණ                                             විසිතුරු ව

 

නොමඳ පෙරෙවි බමුණන් සිට                                   නිරතුරු ව

 

එසද කියන ජයතුනි නද                                            අනතුරු ව

 

44

ඉගෙන අදිකරණ දැන රදනිය                                   නොයෙක

 

නිතින පෙමින් මුළු සත්වග රකින                                      ලක

 

එදින පැමිණි කටයුතු දන්වා                                          නිසැක

 

සිටින දෙපස හැම මහ මැතිවරන්                                       දැක

 

45   

මුදලිඳ බෙයද මුල සැඩ නෙලෙනි ඇම                          කලා

 

වැදවැද උලැගි වන සිදුතරඟ                                     සිරිසුලා

 

රදපද තඹුරු කිරුළගමිණි රැසින්                                    ගලා

 

 වැඳ වැඳ නැගෙන පිරිවර නරනිඳුන්                              බලා

 

46   දෙසතුරු ඉසුරු නිරිඳුන් පියෙදු                                    ලකළු

 

විසිතුරු මහරු මිණිමුතුපට රන්                                    පබළු

 

පිවිතුරු කපුරු කස්තුරි නිසි කසී                                     සළු

 

පියකරු පඬුරු නරනිඳු හට පෑ                                     පැසුළු

 

47

පරසිඳු කිවිඳු තෙපුලෙන් බැඳි දසට                                  රට

 

මෙනිරිඳු විරිදු නම් නොමහැර ම තෙසිය                        සැට

 

ලෙළවිදු රතන් රැදි වැඳි ගණ දෙපස                                සිට

 

දලනිදු ගොසෙව් තුති ගොස කර නැවති                          විට

 

48   

ලියන කියන ලිය ගී රස බිඳ                                  නො හැර

 

වයන රඳන මිණිකිරණින් උන්                                     පවර

 

නයන නඳන පැරකුම් රදු දැන                                      මිතුර

 

නයන ගමන සැළකර රැගනු                                       අවසර

 

49   

ළකල් මිණි බිම් බිතු                -           කැල්මේ ගැලී නොපෙනී

 

ලිය ගී ලොබින් නො ම සිට     -         එ සෙබෙන් අවුත් මද තැන්

 

50   

පෙර උවිදා ගෙන ගිරිඳා කිරි                                         සයුර

 

කලඹනදා නැගි නොමඳා ගොස                                    අයුර

 

තුරු සමුදා  නඳ ඇමදා දෙන                                    නොහැර

 

වැද දළදා ගෙට දළදා වඳු                                              මිතුර

 

51 

 දළදා පුදට දිවසෙන් එන ගුවන්                                         මඟ

 

ඇමදා දිලෙන දන මන කර නුවන්                                     දඟ

 

විහිදා කිරණ බබළන රන් කැරලි                                       අග

 

සුසදා මඳක් ඉඳ බඳ අග මිණක්                                         රඟ

 

52

තෙල ඔබ සුරතු තුඩඟින් මැද                                   පියාසර

 

සල සිත් නොවී සතොසින් කොට                            පියාසර

 

නිලු පුල් කළඹ විලසින් යන                                    පියාසර

 

නිල ඹර අරා කෙරෙමින් සෙද                                  පියාසර

 

53   

සරිව තදිව පුර සුරකුමරුවන්                                          මිළී

 

සුරුව දුරුව ඉඳ නොව නුවරුවන්                                  මැළී

 

තරව ලොළව තබමින් රන් රුවන්                                  කිළී

 

ගිරව බලව කෙළනා සොඳ රුවන්                               කෙළී

 

54 

ඉනිතොර ගිගිරි දෙන මිණි සළඹ                        ලා      ගෙන

 

අදර සරණ අතුලෙන් සඳ                                    වලා  ගෙන                                                    

 

පැතිර යනෙන මනහර සුරඹ                                   ලා ගෙන

 

පවර පුරඹ රඟ වේ මඟ                                        බලා ගෙන

 

55   

දිමුත් සඳලුවල කෙළනා ළඳ                                         අදර

 

සුරත් බැබළි බිඹු පල යයි කර                                       අදර

 

පුවත් නොදැන ගොස් අසු නොව සෙද                         මිතුර

 

අවුත් යළි සොඳුර විසිතුරු                                 වෙහෙරතුර

 

56   

සැදි මුනි සඳ සසුන්  -  නැව කසුන්කුම්                        අයුරු

 

සිවු පිරිසිදු සිල් සිවුරඟ සෙනඟ                                   ගෙන

 

පවු බල රුදු මල් සැවු දළ දප                                      හරන

 

විනය නය දැන නැණ  -  පහනින නිවන යන              මෙන

 

දහම් විදුරු පාරිනරින පිළි                                          ඇදුරු

 

දහම් ඇදුරු මාහිමි සඳ සහ                                     සොඳුරු

 

යහපත් සිල් සුවඳ විලෙවුන් ගෙන                             නිබඳ

 

පිරිමෙන් නැණ කුලුණුගුණ අබරණ                          පැලඳ

 

දියසෙත් කර රඳන කෙලෙසුන් සිඳ                            පසිඳ

 

පිළිවෙත් සරු මහරු මහ සඟගණ                             නැමඳ

 

 

 

 

57

පොරණ රුසින් කී තොප යතුරට                             පවර

 

ලද නිදොසින් රිවිදින නැකත                              දිනකර

 

කුමරි රැසින් කිවි සුරගුරු සිටි                           නො හැර

 

මිතුර තොසින් වඩු සිහිකර මෙත්                           සුතුර

 

58     

විලඳ රැදුණු මී මීඅඹ පල                                      රසැති

 

සොඳට පැසුණු දෙළුමුදු දිගු උගු                          කැමති

 

ගෙනෙන තුරුණු කොමළඟ ලඟ ලඟ                   පැවති

 

ත යන දකුණු දිග මඟ මග පෙර                            නිමිති

 

59   

නොමඳ තෙදැති සිරි පැරකුම්                            නරපාය

 

පැහැද සඟන ගෙන හිමි බැඳ                            ගළපාය

 

නිබඳ පොහොය කරවන ලෙස                       කළ පාය

 

සබඳ වඩින දැක සනෙත සිත                           සතපාය

 

60   

වටින නොයෙක් බඩු අරගෙන                          ඇමදාම

 

වටින මිලට නොවිකුට කොට                         වෙළඳාම

 

සිටින ලියන් දැක සිහිකර බණ                                දාම

 

වඩින කෝන්ගස් සෙවණේ                          නො රඳාම

 

61   

ගවසා සුනිල් වරලස කුසුම                              පටියෙන

 

වෙහෙසාතනනතනරනතිසර                                   පැටියන

 

සහසා දිවෙන ලිය දැක ත වෙත                              අටියෙන

 

නොලසා මිතුර යාගන් නො සිට                               යටියන

 

62   

රිවි නුබ ගැබින් බැස           -            හෙත සිඳු බැබළි යානේ

 

සකිනුඹඔබින්ගොස්වැද     -             වෙහෙරට පැපිළියානේ

 

63     පුන් සඳ කිරණ එත නුබ ගඟ වතුරු                              ලෙස

 

නන් කොඳ කුමුදු සමඟම දිලෙන තුරු                            රැස

 

දුන් සඳ මුනිඳු පුදයට පසඟතුරු                                   ගොස

 

මන් බැඳ ලගින් පවුරස මියඹ තුරු                                  හිස 

 

 

 

 

 

 

 

 

 64

රඳා මුහුදු රන්මිණි කිරණින්                          වෙසෙස

උදා දිනිදු රතුකර සිය රැස්                                 සහස

උදා සිරස වැනුවා මෙන් ඉඳුරු                            දෙස

එදා අරුණ දිසි සඳ නුබ ගසින්                             බැස

 

65

දිනිතිය දිවයුරුට  -  අදිතිය අයුරු                   රිවිකුල

 

ලෙව් වැසි මන් තුටු කර රැඳි                          සුපිරිසිදු

 

මව් බිසොවුන් උදෙසා අප නිරිඳු                           සඳු

 

කරවූ තුනුරුවන - සතු සොඳුරු වන          වෙහෙරෙහි

 

මතු සගමොක් සිදුවන ලෙස මිතුර                        තට

 

සිතු සතොසින් සපැමිණැ මුනි                      මැඳුරතට

 

සුගත් පසිඳු ගුණවැකි මතිනි                          තුඩග ය

 

මහත් සසර සයුරින් නැගුණු                          නිසග ය

 

එ සිත් තබා කියමින් මුනිඳු                            ගුණග ය

 

පිනත් බඳුව වැඳ පෙති පිළිම                           මහග ය

 

66

බිතු සිතුවම ඇඳි පෙලෙනුදුළ                          අඔතුරු

 

අතු අත රැඳි ගිරවුන් සැටි දැක                         සොඳුරු

 

තතු නොම දැන ලොබ බැඳ වැද නොව              නිසරු

 

සිතු තුටු කර දැක එහි නොයෙක                      විසිතුරු

 

67   

වස වතු දප් බිඳ බුදු වූ ගුණ                                 න ද න

 

අප දිය බප් මුනි දා ගැබ කර                              න ද න

 

කළ මුළු කප් පවතින ලෙස කළ                        න ද න

 

වඳු දාගැප් වඳිනා සඳ දින                                  න ද න 

 

 

 

 68

නිසඟ පවඟ දෙන මුනි උපදිනා                         දිනේ

සමග ඉප්ද පිහිටව පැවති හැම                           දිනේ

ලොවඟ පුදය ලද ඉම දුරට                           සබඳිනේ

සවග සැපත් සිදුවන ලෙසට                         නමදිනේ

 

69

එවෙහෙර තුළ රඳන - මනහර මහරු සඟ             ගණ

 

මෙතින් සොඳුරු පිරිසිදු හිය මගෙහි                   යොදා

 

නිතින් තිලෝගුරු හට පිළිවෙතින්                         පුදා

 

හර දළ නෙතග වන්  -  හිවි තව තෙදින්           බබළන

 

අමාතර විනය සිදු නය රුවන්                               ගළ

 

තබා නැණ තරිඳු කිරණින් උදම්                           කළ

 

නොමඳ වියන් ගඟ රළ වැළ සේ                         පුබුදු

 

නිබඳ දිමුත් සිව් පිරිසිදු සිල්                                පුරුදු

 

පැහැද මහත් මුණි බණ දෙසුමෙහි                      පසිඳු

 

නැමඳ සුනෙත් මහදෙවි පිරුවන්                      තෙරිඳු

 

70

සවන් පුදට සපැමිණ බැලුව                     කොමළඟේ

 

නුවන් කැලුම් වැද තුඩ මලින වෙයි                   තගේ

 

එවන් කිලුටු වනතෙක් නොසිට උන්                 ළඟේ

 

පවන් මඟට වැද යා ගන්න                          මනරඟේ

 

71   

සිත් එඩියෙන් යුදකර තම හිමි                      යෙහෙන

 

ලත් අඩියෙන් සතුටුව ඉඳ මන                          මතින

 

මත් වැඩියෙන් ලිය ගී කියන                     තැන තැන

 

අත් තිඩියෙන් යව ළ ලිය දැක                      සොබන

 

72   

පළ පළ පොරැ යන               -       ගව මී රළ ගිගිළියෙන්

 

ගවපල් කෙළින කෙළියෙන් -  යව ඉටු මොරටු එළියෙන්

 

73

සබඳ මඳක් තැන් ගිය මඟ දකුණු                         පසේ

 

විහිද තිබෙන වලු බර පොල් උයන්                      රැසේ

 

නොමඳ තරග පහරට බිය ව                     නො කමසේ

 

මුහුද කැලුම් රැස් වූ වැන්න                         වෙරළ සේ

 

73   

නීලඔරේ වැජඹෙන ගන කුළු ලෙස                          ට

 

මූදුතෙරේ යන එන නැව් පෙනෙ ය                       තට

 

පෑරතරේ පිය දුක් නො සිතා                               ගතට

 

පානදුරේ තොටිනෙතෙර ව යව                          එපිට

 

75     

කනලා උපුල් මල් ගවසා කෙස්                        වැටිය

 

බ්ඳිලා පොතුරු තරු කර මුතුහර                        සැටිය

 

බැඳලා ගවන් වෙත ගවපලුලිය                           සිටිය

 

නොබලා මිතුර යාගන් මඟ පොතු                       පිටිය

 

76     

දුල් පටු නළල් තලාය දී                                   තලාය

 

පුල් රතු උපුල් මලාය සවන                                ලාය

 

ගල් කුළු මුදුන් වලාය සිටි                                කලාය

 

ඇල් ගෙවිලියන් බලාය තෝ                            පලාය

 

77   

වෙනේ මියුරු පල රස විඳ මග                          දෙපිට

 

සෙනේ වඩා වැද සිය නෑසිය                           වෙතට

 

මෙනේ ගිමන් දුක් දුරුකර ගිය                       තොපට

 

පෙනේ සොඳුරු පලතුරු මෙගොඩ             කළුතොට

 

78     

උඳු මුං තල කලත් මාරුතු තණ                          විවග

 

කිතුල් තල් තැඹිලි අඹ රඹ උගු                           සමග

 

හැමකල් සැදි නොයෙක් කෙත්වත් ද                  එමග

 

මඳ තැන් තොසින් තොගොසින් මිතුර             මනරඟ

 

79

ලක කොමළග සමානාළ ගිරි හිසින්                    යුතා

 

කළ මනරඟ මලිගිය මල් දමින්                          යුතා

 

වරලස රඟ පෙණවැළ හැළියෙන්                       යුතා

 

දිලි කළු ගඟ ළඟ වැද හැර ගිමන්                       ගතා

 

80   

ගිමන නිමන සිසිලස තරඟ රොන්                           වැද

 

බමන බඔර රැවු සහ මල් සුචඳ                                හැද

 

හමන සිනිඳු මඳනල පහස විඳ                                  විඳ

 

තමන නඳන විසිතුරු තුරු සිරෙක                            ඉඳ

 

81

සුරගඟ දිය කෙළනා යුරු                                     සුරඹා

 

තුනුවඟ සිරි සොඳ රුසිරින්                                   පසුබා

 

තමරඟ දුටු සත සිත නෙත                                   කලඹා

 

බලගග දිය කෙළනා ලිය                                 සසොබා

 

82     

සිට ගඟ ඉවුරෙහි සෙද                               නො හැලීයා

 

මන රඟ මල්වල මුත                                         වරලීයා

 

කොම ළඟ පැන යන රඟ                                  උදුලීයා

 

වියොවග ලෙළ දද සිරි                                  කියෙලීයා

 

83   

කෙළනා ලිය පියවුරු බින                             ගැසෙමිනි

 

විදුනා රළ රොන් වැද වැද                            වෙසෙසිනි

 

සොබනා සොමි උවනත නඳ                            විලසිනි

 

රඳනා අමරකිරණින් පිරි සඳ                                 වැනි

 

84   

කියමින් දවෙන වෙන වාසී පෑ                                බල

 

ඉඳිමින් දියතුළ නො පෙනී බෝ                            කල

 

පෙනෙමින් තැන තැන විදුලිය සේ                          දුල

 

ගසමින් කෙළ නෙළ යෙති දිය                      කෝකිල

 

85     

විලසින් දිය කෙළ කෙළ යෙත                      නො මැලී

 

වෙසෙසින් නැගි රළ රොන් ගඟ                           ඉපිලී

 

පහසින් තම එක සරි යයි                                     එකලී

 

සතොසින් ලොමු දැහැ ගත් සිරි                        කියොලී

 

86   

කොමළඟනන් වුවනත් උඩුකුරු                         කොට

 

තම මුහුළත් බැඳ පිහිනනු                                   දියපිට

 

හැම සියපත් හැකිළෙනු සොමි                           තරිඳුට

මෙම රඟ යයි පානා වැනි                                   දිනිඳුට

 

87

ඉසිරී දිසි දිය දහරින්                                        අඔරා

 

සසිරී හුණු ඉඳුසැවු සිය                                     පතරා

 

විසිරී ගිය ගඟ ලතු                                 කොකුමඟරා

 

අසිරී සිතුවම් දැක්වී                                          එතරා

 

88

නඳනා දන නෙත් පැහැ ලණු ලා                            සිට

අදනා මෙන් තම තම වෙ                            දෙ තෙරට

පිහිනා යන එන අඟනන් දිය                                 පිට

බඳනා වැනි රත් හේ තොප                              යතුරට

 

89   

සෙදනා ලොව්නා ලඳුනා ලෙසි                              නා

රළිනා ලෙළෙනා සොබනා ගති                             නා

නඳනා ගඟනා කෙළනා                                   ලියනා

දකිනා මනිනා හදනා                                   තොසිනා

 

90     

සොබනා තුනු රුසිරින් දන මන්                          බැඳ

ලෙළෙනා නිලඹර රන් දද මෙන්                       සොඳ

රළිනා ගැලපිලෙමින් සතොසින්                          වැද

කෙළිනා සඳ මෙලෙසින් අඟනන්                         ළද

 

91   

කෙළන ළඳුන් සොමි වුවනින් දිනනු                     වට

මෙන තුරු සෙන් ගෙන එන පුන් තරිඳු                  හට

නුබ වෙසෙසින් අවසර කර යන                      ලෙසට

බල යසසින් යන රිවි පැළඹර                           දෙසට

 

92     

නබඳ දිළෙන දින මිණි මැදමිණිනි                      බැඳ

නොමඳ වොරැඳි සදවෙල අබරණ                     පැලඳ

පැහැද සොබන පැලදිගඟන දුට                         සබඳ

එසඳ සිතෙයි තුඩු රසිනුදුළ තගෙ                         ළඳ

 

93   

අවර ඇදුරු මෙහෙසුරු හිමි දළ                       නෙතින

නො හුර දිනත දින මින්දදහු                      වෙසෙසින

පැතිර නැගුණු නල සිළු ගිනි රොන්                ලෙසින

එතර පෙනේ සඳවෙළ තුරු මඳ                         මඳින

 

94     

විදා සිනිඳු සුදුරැස් දිගු පිය                                පතර

නදා සුපුන් හිමකර පියකර                              තිසර

සදා සිතඔ සියපත් නුඹ                              තඹරකර

උදා දෙසෙන් වැද එන රඟ බල                        මිතුර

 

95

වියත උදුළ කිරණව රළ පැහැ                          පහස

දිගත විසුළ සුර ගඟුලැලි දිසි                            විලස

දියත පතළ පිරිසිදු සඳ රැස්                          වෙසෙස

තනෙන පුරා දකු දැහැගතෙහි                       සරතැස

 

96

පළඟ ගහන කළ සඳ විහිදුණු                            විසද

 

සමඟ කලා වැද නො හැසුණු මැද                      හිරද

 

මතග ඉසිහු බට මග තව                  නො  මැකු‍ණෙද

 

බලග මෙබදු සැකබඳ ලප සද                            සබඳ

 

97   

තුරුවැල උදුල සඳරැස් පිරි නුබ ගැබ                        ද

 

බිඟුවැල කමන පිපිමල් නිල් වන හිස                      ද

 

ලෙළරළ වතළ පෙණපිඩු සැදි සමුදුර                      ද

 

මනදොළ වඩා දැක දැක උන් සඳ සබ                     ඳ

 

98   

සිඳුරුව උදයගිරි ගජ දැඩි කුඹුතල                           ට

 

වළබව අඳුරු රස පිරි නුබ සමුදුර                            ට

 

 සහළව රතඔරෙක ලෙස ඉඳුරු දිගඹ                      ට

 

සොඳුරුව අරුණු රැස් පැතිරෙයි පෙරඹර                  ට

 

99   

දරුණු උලැගි කෝ නල වන් සිත                      සතන

 

කුලුණු සිහිල් මෙන් ගුණ පහවන                   ලෙසින

 

අරුණු කිරණ රැස් පැතිරී පෙර                           දිගින

 

පිරුණු තරිඳු රැස් තුරු වියැකෙයි                        ගුවන

 

100 

පියුමාකාර මඳ මඳ පුබුදින                                 තඹර

 

ඇසුරුකර ගෙන බිඟු දැල් දිසි                             එවර

 

           සිලිලාකාර වෙතැ ගම්බිම් දැක                    නො හැර

 

           තෙදයාකාර සෙද සිතු සතොසින්                        මිතුර

 

         101

           පතග කිරණ දුරු කළ තුරු                      සෙවනැල්ල

 

          නරඟ රඟන රඟ බිම් රඟ                             සුදුවැල්ල

 

          සිතග ලෙසට පියලන පිස ලිය                       ගොල්ල

 

          බලඟ මිතුර පෙරමග සැදි                            කලමුල්ල

 

          102 

          පයියාගල                                                   වෙහෙර

 

          මුනි රූ බලා                                            වෙසෙසින්

 

          වයියා කරන්                                                 මනරම්

 

          පල්රම් හිසින්                                           සතොසින්

         

           103

          සිත් සනහන රත් ලවනත බිඹු පල                         ය

 

             වෙත් වනසත මත් වන මියුරු තෙපල                    ය

 

              අත් වන සකි නෙත් යුග තගෙ ලත් පල                  ය

 

           මත් ගොන කෙළියුත් ලිය සැටි දැක පල                ය

 

            104   

           රන් පන් සවන් යොන්ලිය රඳනා                   නිමල

 

සන් රන් රුවන් සල්පිල්සොබනා                 ගෙවල

 

බන් නන් දෙදන් බබළන සිඳු නා                    අසල

 

මන් සන් තොසින් නොගොසින් වදු          බේරුවල

 

105

මත්වන අබින් කංසා කා රළු                          පරළු

 

          අත්තන කුසුම් රත්මල් කනැලා                    ලකළු

 

          ගත්වන මුගුරු ලෙළවා ඇද ඇද                  රවුළු

 

          සිත්මෙන බමන බබුරන් රඟ බල                  යහළු

 

          106

          නො බැඳ විදෙන වරලස මල් පිටින් පිටින්

 

 නො හැඳ තරවැ ගිලිහෙන සළු පටින්      පටින්

 

          පැහැද  වෙ තැ දිව එත ලිය වටින්        පිටින්

 

          සබඳ නො සිට යාගන් බෙනිතොටින්      තුටින්

 

          107

         විඳිනා සේ මතු සගමොක් සිරි                     නො මඳ

 

          වනා වැ සේ වෙහෙරට ගොස් වැද                    සබඳ

 

          දුටුවා සේ දිවමන් මුනිදුන්                              පැහැද

 

          සිට බෝ සේ බුහුමන් කෙරෙමින්                    නැමද

 

           108

          දිවසර කය රුසිරින් පෑ දන සකය

 

සැදි අලකය ඇඳ නළලතෙහි         තිලකය

 

සිටි නිසැකය ළඳ කොමළඟනන්                 දැකය

 

          පරතරකය වැද යව මග නො                    වැළකය

 

          109

         එළිකොට අවට රිවිබට සිඳු                      මැඳුරතට

 

          එකවිට ලොවට එළිබට ගනඳර                      කඳට

 

          රොසකො ට යුදට අවරට සඳ එන                  කලට

 

          වැලිතො ට ගමට ලැගුමට ගොස් මග          නොසිට

 

          110 

          නිල් පැහැබර කොළ අතු මැඳුරු                විසිතුරේ

 

          දිගු තරසර කඳු මහ වීදි                              මනහරේ

 

          රැඳි පියකර බිඟු දද සෙනඟ                    නොවිතරේ

 

තුරු කඳවුරු සැතැපෙව අම්බලම                 කෙරේ

 

111

සබඳ තොප එහි නිවාස ග්‍රහණය කොටැ උන් කල්හි ඒ විශ්‍රාම ශාලෝපගත නෛක ජන      සමූහයාගේ මෙබඳු අන්‍යෝන්‍ය වර්ණාලාප විශේෂයකුදු වෙද එ ද තා කර්ණයට ස්වර්ණාලංකාර කර

 

112

සපැමිණි දෙසතුරි                                              න්

 

          සරතසව මග යතුරි                                             න්

 

          සැදි නන් පලතුරි                                                න්

 

          තුටුව සැතපුණු දනන් අතුරි                                 න්

 

          113

          අවාමග                                                     අවරණ

 

          සිදුකරන සැප                                            අපමණ

 

          ඉගෙන ගෙන එළු                                           බණ

 

          කියති සමහර බුදුනුගේ                                   ගුණ

         

          114 

           අයෙක් මිසදිටු                                                ගත්

 

          නොයෙක් කවි නළු රස                                   දත් 

 

          පෙර තම තම                                             නුගත්

 

          රාමසීතා කතා                                        තෙපලත්

 

          115   

          සමහරු උදා                                                     රා

 

          උනුනට වෙමින්                                            වාරා

 

          බසින් බස                                                    සාරා

 

          කියති සිත් නාමපද                                     තෝරා

 

           116   

          වෙන වෙන ම                                                පැසී

 

         කියමින් උනුන්                                              වාසී

 

         සමහරු සිනා                                                     සී

 

         කියති සිව් පද දෙපද                                        රාසී

         

         117   

         රුපුන් ඔද සින්                                                   දූ

 

          දියදද දිගන රැන්                                                 දූ

 

          රදු නමින් බැන්                                                   දූ

 

          කියති සමහරු නොයෙක් සින්                             දූ

   

           118   

           නරනිඳු හට                                              සොඳුරු

 

බැඳ යස සෙලෝ                                       විසිතුරු

 

දැන පදරුත්                                                 මියුරු

 

          කියා වනපොත් කෙරෙති                            සමහරු

 

          119

           සමහරු උන්                                                බසින්

 

          පිබිද ඉඳගෙන                                        සතොසින්

 

          පවසති සැඬ                                             ගොසින්

 

          නිරිඳු විරුදාවලී                                    නෙලෙසින්

         

          120

         පෙර ලක්දිව නො මඳ

 

          රජ කළ රජුන්ගේ                  හොඳ

 

          ගුණෙන් බඳ                      සීපද

 

          කියති සමහර මහල්ලෝ                                   ඉඳ

 

           121 

         පඬි නිරිඳු නැණ                                               සක්

 

          පෑ මුලු දෙරණ අණ                                         සක්

 

          දිනුවයි විරිදු                                                    සක්

 

          අයෙක් පවසති ඔහුගෙ                           වෙසෙසක්

 

           122

            සොළී පඬි ලාට රට

 

     ගුර්ජර තුළුර මහ                    රට

 

            තෙළිඟු වග රට                                            සිට

 

       පැමිණ දන තම තමන්ගේ                               රට

 

                123   

               ජයගෙන රුපු රදු                                             න්

 

          තුටුසිත් සියල් දිළිඳු                                          න්

 

          විඳ සව්සිරි නඳු                                                 න්

 

          වනත රජ කරන රඟ නිරිඳු                                න්

 

           124   

         අප නිරිඳු යස සා

 

    නො කි යා ඔවුන්                                          සහසා

 

          පවසන බස්                                  අසා

 

          පවර නුවණැති දනෝ                              වෙසෙසා

 

          125   

         දිනමිණ කුලග ප                                                ත්

 

          නිරිටඳෝ ම වෙත් යහප                                      ත්

 

          එයිනප රජු පව                                                   ත්

 

               මෙසේ අසවයි කියා පවස                                    ත්

             

              126

                තෙදින් රිවි බි ම්                                                බා

          නිරිඳු සඳ පැරකු                                              ම්බා

          රුපු සිඳු කල                                                   ම්බා

          කෙළෙය විරු සිරි සඳ කුල                              ම්බා

 

          127   

           මෙ අප නර පව                                               රා

          මනු නය සිරිත් සපු                                           රා

          නො හැරැ සිවු සඟ                                           රා

         ලොවට නිරතුරු කෙරෙයි සඟ                          රා

       

         128

           මෙ අප                                              නරනින්දේ

 

         රජ දහම සිත                                           රැන්දේ

 

         තොස් සිඳු                                            කිමින්දේ

 

         නොයෙක් බමුණන්ට නිති                         දන්දේ

 

         129   

         ගත් මෙන් නව න                                                 දන්

 

          කෙරෙමින් කලි අකුරු                                          දන්

 

          කර සත සිත නද                                                     න්

 

          දේය අවුරුදු පතා මහ                                            දන්

 

           130   

          පසිඳු රිවි                                                            වංසා

 

           සපැමිණ මෙරද                                                  හංසා

 

           මුළු ලොවට                                                       හිංසා

 

          නො කොට කරනුයෙ නිති                               පසංසා

 

         131   

          මෙරද සිරි                                                   සරණය

 

           නිරිඳුන් මුදුන්                                               බරණය

 

           සිරි සඳට                                                      වරණය

 

           වේය මුළු ලොවට එක                                  සරණය

 

 

132

   මේ අප නර පව                                                    ර

          සිරිලක රඳන මනහ                                              ර

          මහ සඟ ගණ නො හැ                                           ර

          දේය අවුරුදු පතා පිරික                                         ර

       

        133   

          දිවමන් මුනි ර                                                      දා

            දුටුමෙන් මසිත පහ                                               දා

          පුද පඬුරින් ස                                                       දා

          පුදයි බුහුමන් සිතින් දළ                                        දා

 

          134   

          රුපු වියවුල් පැහැ                                                  ර

         සදහම් සිතින් නො මැ හැ                                      ර

            කරවා මහ වෙහෙ                                                 ර

            කෙරෙයි එහි නිබඳ පුද                                 පෙරහර

 

            135

            බල කොට ගිරි දුදු                                                ළු

 

           බළ සෙන් සමඟ කෙදර                                       ළු

 

         උන් තැන තැන අමු                                              ළු

 

          නැබුළු විකුමැති නොයෙක් රජ                              ළු

 

         136 

         ජය ගෙන මුළු දෙර                                               ණ

 

            පෙන්වා තමා තෙද අ                                             ණ

 

            ලක එක හිරවර                                                    ණ

 

           කෙළේ අප හිමි විකුම් අපම                                   ණ

 

          137 

           තෙවිකුම් විකුම්                                                 ඇති

 

         අප හිමි දිනිඳු කුල                                               පති

 

         පෙර නිරිඳුන්                                                    අයති

 

         නුවු දසටක් වන්නි ජය                                        ගති

 

           138 

          තමන් සිළුමිණ                                                  දෝ

 

          සිලිලින් සරණ කර                                            දෝ

 

          රජු ඉඟි දැන සො                                               ඳෝ

 

          සිටිති සිරිලක සියල් නිරි                                     ඳෝ

 

          139 

          මුළු දඹ දිව                                                       අවට

 

          බැලුවත් දෙරණ                                            විකුමට

 

          මෙ අප නරනිඳු                                                  හට

 

          ඇද්ද සරි වන කෙනෙක් මෙ                            කලට

 

          140 

         බෙලෙන් බල දෙව්                                            යුත

 

          අප නිරිඳු හට සිරි                                              මත

 

          නො වී නිති                                                 අවනත

 

          කවර නිරිඳෙක් ඉඳි ද මෙ                                 දියත

 

         141 

          තම තෙද අණට                                                  උදු

 

          හිමි කර සතර                                               දළනිදු

 

          පිම්බු සැඩ                                                       විරිදු

 

          පසිදු කන්නඩි නිරිඳුගේ                                     රුදු

 

          142

          දසටක් ගිරි දුදු                                                     ළු

 

          ජයගෙන විකුම් තෙද ර                                       ළු

 

          හළ දළ රුපු අමු                                                 ළු

 

          දරුණු මර සෙන් අයුරු බළ මු                             ළු

 

          143

           අඹළ මෙර මත                                                වැද

 

    වෙරළ ගැලූ සිඳු දිය                                          කඳ

 

ලෙස කර ගොස නො                                       මඳ

 

අවුත් වන්සඳ යුදට එක                                     බඳ              

 

144     

යුද ඔද                                                       පසින්දා

 

  ඔවුන් බිඳ ලුහු                                               බන්දා

 

  යස දසත                                                       අන්දා

 

  කෙළෙ ය මුළු දඔ දිවට                                 නින්දා

 

145

මෙලක නිරිඳුන් හ                                                 ට

 

අවනත නුවු පෙර සි                                               ට

 

ආරිය සක්විති                                                        ට

 

නො මඳ බලසෙන් යවා යුදය                                  ට

 

146

කළ යුදෙහි                                                       රිදවා

 

එනිරිඳුහු ලුහු                                                    බඳවා

 

ඔහුගෙ ඔද                                                        සිඳවා

 

මයිල් නද බෑ මලුන්                                           බඳවා

 

147

මැති සෙනඟ සල                                                 සා

 

යා පා පටුන නොල                                              සා

 

ගෙන අදහස ලෙ                                                  සා

 

තිබිය පස්වා දහස් යස                                           සා

 

148     

මෙ නර පවරා                                                     යා

 

හල නැව් බඩු පුරා                                                යා

 

අතර උදුරා                                                          යා

 

ගතැයි රායන් මලවරා                                          යා

 

149

දඹදිව සොළී ර                                                    ට

 

ආදිවරාම පටුන                                                   ට

 

මහ සෙනග යුදය                                                 ට

 

යවා මහ නැව් පිටින් එක                                    විට

 

150 

නිබඳ බඳ යුද                                               සොඬ

 

දෙමළ බල සෙන් මන්                                     මැඩ

 

දඔදිව් තළ                                                    නිහඬ

 

කෙළේ සිරිලක් දිවට දිය                                  වැඩ

 

151

සිය ගණනක්                                              මෙසේ

 

රුදු රණ දිනා                                         වෙසෙසේ

 

දැක්වී යස                                                     රැසේ

 

මහලු පැරකුම් නිරිඳු                                    විලසේ

 

152

වැඳ ඔහු පද                                                 කමල

 

ලැබ සව් ඉසුරු                                         මනකල

 

සොළී පඬි                                                 කේරල

නොයෙක් නිරිඳෝ සිටිති හැම                         කල

 

153

මනු නීති දස රද                                               රද

 

දහමින් ලොවට අග                                         රද

 

අප නිරිඳුට පැහැ                                                ද

 

පඬුරු නො එවන කෙනෙක් කවු                     රුද

 

154

මුනි බණ අසා                                               නිති

 

අප හිමි තියුණු                                       නුවණැති

 

ස සමය දැන                                               පැවති

 

මිලිඳු රජු සේ වීය                                    දැනුමැති

 

155

විරිදුන් හැර දු                                                 රම

 

වැද රද නීති අස                                              රම

 

දැන අවි සිප්                                                සරම

 

සියල් කවි නළු ඇසී නො                            හැරම

 

156

රැක සිරි ලක ලක                                            ළ

 

සව් සත සතන් තුටු ක                                      ළ

 

අප නරනිඳු උදු                                                ළ

 

ලොවට බට පින් පිඩෙක                         නිකසළ

 

157

කුලුණින් දුක්ප                                            තුන්

 

තියුණු නුවණින් විය                                    තුන්

 

විකුමෙන් බලව                                           තුන්

 

නිබඳ දෙන මහ දනින් නිව                           තුන්

 

158මෙතින් නර ප                                          තියන්

 

නිසි තනතුරිනු මැ                                     තියන්

 

වැඩුමෙන් කුලැ                                        තියන්

 

යසිනි බැතිපෙම් සිතින් ය                          තියන්

 

159තෙපලෙන් සුබ                                        සියන්

 

ඉසුරින් සිය කුලැ                                     සියන්

 

විලසින් විල                                             සියන්

 

මෙලෙස සිත් ගතිය ලෝ වැ                      සියන්

 

160තම කුලයට මතු                                           ත්

 

වන ලෙසට ලක එකස                                  ත්

 

පෙන්වා රජ සිරි                                            ත්

 

වීය මනු නිරිඳු මෙන් මැදැහ                           ත්

 

161

පිවිස මුළු ලෝ කු                                           ස

 

යුග කෙළ සයුර ගොස ලෙ                              ස

 

මැඬ රුපු රජ යස                                            ස

 

කොතැන නො පතළෙ ද මොහු ජය ගො          ස

 

162

දිසි දස දෙස ගො                                         සින්

 

මොහුගෙ අණ සක වෙසෙ                           සින්

 

සැණ මල් දම් ලෙ                                         සින්

 

කවර රද නො දැරී ද සිර                               සින්

 

163

සිටි මුළු ලොව දි                                             ලී

 

මොහු අණ මිසක් නිම                                     ලී

 

කවරෙකු අණ බෙ                                           ලී

 

වී ද පර රජ ගජන් හැකි                                    ලී

 

164

වසන හැම දුදු                                           ළේ

 

රුදු රුපු රදුන් දප                                      ළේ

 

උවිඳු ද පසු ක                                           ළේ

 

කවර විකුමන් ද මොහු නො                 කෙළේ

 

165

දස දහසක් යො                                        දුන්

 

දඹදිව දිනූ විර                                          දුන්

 

දම්සෝ නර නි                                         ඳුන්

 

මිසක් කවරෙක් සරි ද මෙ ර                      දුන්

 

166

අම්බලමේ නො                                        මඳ

 

දන රැස් උනුන්  මන්                                බැඳ

 

මෙලෙසින් කියන                                 සොඳ

 

තෙපුල් තා අස අසා උන්                           සඳ

 

167

සරණවි රැවු කෙරේය තුරු                     සිරේය

 

පැහැද බිඟු හැසිරේය පුල්                      සරේය

 

තුමුල ගන අඳරේය හැරැ                         දුරේය

 

අරුණු රැස් පැතිරේය පෙර                     ඹරේය

 

168

ඇසේ මඳ පවන්            -  වැද ලෙළ දෙන ලිය වදල

 

සහයුරු පලු කසට කට  -  පරපුටු තෙපුල් මඳ මඳ

 

169

සඳ රැස් වතුරු ලොව පිරෙමින් බසින            සඳ

 

තුරු හිස් අතුරු රැඳි පෙණ පෙළ ලෙස         විහිඳ

 

එ දවස් උදය වන කුසුමන් දැක නො             මඳ

 

සිත තොස් වඩා මඳ තැන් තො ගොසින්      සබඳ

 

170

සමඟ පබළ කැල දිළි පෙණ වැළ               ලකළ

 

තරඟ විසුළ නිල් සිඳු පළ කළ                     පුවළ

 

සුලඟ ලෙළෙන දළු මල් තුරු වැළ              පතළ

 

බලඟ උදුළ පෙර මඟ වන ගළ                  නැබළ

 

 

 171

සිකි පිල් සත් කෙ‍ළේය ගිරි                       කුළේය

රොන් සක් සකඹළේය තුරු                    බෙළේය

බිඟු දැල් වමු දුළේය ගජ                            රළේය

රජ සිරි අත් කෙළේය වන                       ගෙළේය

 

172

දිලිහෙන ගඟු ලැලීය ඇද                            හැලීය

 

ගිලිමල් රොනුවුලීය සුදු                              වැලීය

 

මඳ මත් හස කැලීය වන                              විලීය

 

දැක යව මන කලීය වන                              මලීය

 

173

අතු අතින්නැද ගසා ය තුරු                         රැසාය

 

කෙළන පන්දු ලෙසා ය සහ                    තොසාය

 

පැන පැන වන හිසා ය මග                          අසාය

 

යන වඳුරන් නිසා ය නොව                         ලසාය

 

174

අඹ දළු තඹ පබා සිඳ නොත                         බායා

 

ගෙන තම පිය අඹා තුඩඟ ත                        බායා

 

සිඹ සිඹ රති ලොබා දෙපිය ග                       බායා

 

උන් පර පුටු සුබා සකි නර                           ඹායා

 

175

ඉඳුනිල් කොළ තුරා එපැහැයු                   රායා

 

විලුකුන් අඹ වුරා තුඬගිනි                             රායා

 

එන රස උර උරා ලොබ නො හැ                  රායා

 

නරඹ රඳන ගිරා පෙළ ඉඳු                            රායා

 

176

එන රවි බිඹු දුලා ගිර බ                              ලායා

 

ගිරි නිල් මල් තුලා පිල් සස                        ලායා

 

දිගු කර නිල් ගෙලා දිගු හඬ                        ලායා

 

රඟන මොනර බලා නො සිට ප                  ලායා

 

177

දුනුකේ පෙති ගොතා වරල ඉ                     තායා

 

පිපි මල් රොන් ගතා කවර ග                      තායා

 

වියොවග යුද පතා එ වන පෙ                     තායා

 

දැක වන සර කතා නො කර ක                  තායා

 

178

වන සර දැක තම සිත බිය                         සලසා

 

ගන ගැබ ලෙළ දෙන විදුලිය                      විලසා

 

වන ගැබ ඔබිනොබ පැන යන               නොලසා

 

තැන තැන මුව රළ දැක යව                  සතොසා

 

179

වන විල් වැද බොල් සෙවෙලැඟ තව                රා

 

ගන වල් කැල ඇර ගෙන අතිනිදු                     රා

 

දිගු උල් සිඟු යොමු කැර කර අඹ                     රා

 

පිළි මල් වන මීවුන් දකු නුදු                             රා

 

180

විල් තෙර වළ බිඳ හෙව මඩ තව                      රා

 

ලොල් කර ඔළුනෙළුඹුල කමිනුදු                     රා

 

බොල් කෙළ පෙණ පිඬු දෙ කොළින් වගු         රා

 

වල් වැද එන ඌරන් බල ඉඳු                            රා

 

181

වැද සෙද උනුනට පසු නො බසිමි                   නේ

 

බිඳ බිඳ මී අඹ කැන් ගෙන අති                       නේ

 

ඇද ඇද තුරු වැළ ගළපන ලෙසි                     නේ

 

රොද බැඳ එන රිලවුන් බල තොසි                  නේ

 

182

නිති වැල ලා ගෙන තුරු හිමිය                         නි

 

එන බමරුන් දැහැ පලු පතති                            නි

 

සිටි පිපි ලිය දැක කුලඟන මෙ                         නි

 

සකි ලස නොව යව තොසවඩමි                       නි

 

183

ලොබ කොට දුන් ගිරවුන් තුඩු                      පබා

 

අසු කොට නො හැර ම ඇතුළත                   තබා

 

පිටතට පෑයුරු බිඹු වැළ                               සුබා

 

ත නෙතට පෙනෙනුය මහ වන                   ගැබා

 

184

නිකසළ වැලි තල පිටුවල                        මෙනේ

 

පිලඹළ සිකිකැන් ලෙස වෙන                  වෙනේ

 

රොනදොළ බිඟු මුළු රැදි තැන                  තැනේ

 

පැහැදුළ මල් කකස තුරු වැළ                  පෙනේ

 

185

දිසි නිමල් වන දෙව්                                  කලා

 

මිණි මෙවුල් ලෙස මන                             කලා

 

රැදි මිදෙල් මල් කැන්                                බලා

 

යව කොඩොල් මිණි සිරි                           සුලා

 

186

වන දෙවඟන සරණත                                 ලා

 

තැන තැන වැකි ලෙස උදු                           ලා

 

වන තුරු හිස රැඳි ළද                                   ලා

 

මන තොස කර බල එක                              ලා  

 

187

ගුවන පැතිරි රිවි                                   රැසිනේ

 

එවන බියෙන් සැඟ                             වෙමිනේ

 

සැලෙන අඳුරු කැටි                           ලෙසිනේ

 

එලෙන වවුලු කැලන්                            පෙනේ

 

188

එ වන රජුගෙ තද තෙද                              මුළු

 

බමන විලස පෑ සුල                                  කුළු

 

සරන විලසැ වලි කුළු                                මුළු

 

තමන ලෙසට බලග                               යහළු

 

189

නොමඳ රැසින් රැඳුණු                             අවට

 

කරද කුසුම් දැක තුරු                                යට

 

විලද වෙ දැයි සිත සැක                         කොට

 

සබඳ ගොසින් නොවන්                         නිවට

 

190

විසිර හෙන ගඟුලැලි                             වැදේ

 

තවර ගෙන මල් මුව                               රදේ

 

බමර රැව් ඇද මඳ                                   මඳේ

 

පැතිර එන මඳ නල                                 විඳේ

 

191

ගිමන දුර පල වන                                  නිසා

 

සලන මිණි තල් වැට                            ලෙසා

 

යනෙන යුග පිය පත්                               ගසා

 

දකින සිය සියොතුන්                              රැසා

 

192

සරද නුඹ තුරු වැළ                            ලෙසේ

 

නො මඳ පිපි කොඳ මල්                        රැසේ

 

සබඳ ඉඳ ලිය මඬු                                 කුසේ

 

පැහැද විද වන පල                                රසේ

 

193

කොවුල් කුල්නා පිරි නො කම                 සේ

 

සුපුල් මල් රැඳි තුරු                               හිසේ

 

කමල් විල් වෙත මුව                             රැසේ

 

විසල් වල් දැක ගොස්                       තොසේ

 

194

ඇවිටු වලා දිය ගෙන සිඳු මැදට                බැස

 

වෙරළ වලා සිටි යනු බැරි ව නුඹ              කුස

 

නොමඳ වලා කුළු ලෙස දිසි ඇම             දවස

 

මුහුදු වලා තුරු පෙත වැද ඉඳ             සතොස

 

195

සියොතුම් පා පහරින් හැසිරෙන          දෙතෙර

 

නිති කම් පා වන තුරු මල් රොන්           පැතිර

 

තද ගි ම් පා කර ලැබ එන දිය                   දහර

 

මහදම් පා මෝදර දැක යව                      මිතුර

 

 

 

 196

විහිගුම් වෙරළ වැද

                        වැද දෙන සිඳු ගොසායෙන්

     සලසින් ව බා නො ගොසින්

                        තො ගොසින් සෙද කසායෙන්

197

    විදි විහිගුම් සමුදුර වෙරළත  හ                            මුව

 

සුර පුර බිම් බට මෙන් වඩවන ළ                        මුව

 

සැදි පල රම් විසිතුරු ගෙවුයන් සු                        මුව

 

දකු මනරම් සව්සිරි පිරි තොට ග                          මුව

 

198

උදුළ තරළ මිණි වෙන් හැර ගතැයි                      තමා

 

දුවළ නතිඳු හට පමුණන ලෙසින්                        ඇමා

 

තරළ නැබළ රළ ගොස පහළ කැර                      දමා

 

වෙරළ වතළ සිඳු රඟ බලඟ නෙත්                   යොමා

 

199

සුනිල් නෙරළු වන පිය පතර                      වොරඳනා

 

ළකල් වෙහෙර පැහැසර ගුරුළිඳුහු                      පිනා

 

විසල් සයුරතින් ගත් නා රදකු                          මෙනා

 

නිමල් පුලින දුල පෙත් මඟට බසිමි                       නා

 

200

වෙහෙර තුරට සෙද නො ගොසින් පළමු          කොට

 

පවර සුරිඳු නදුනුයනෙව් දිසි                              අවට

 

නිතොර සුසැදි මල් පල රම් වන                     පෙතට

 

මිතුර පිවිස නරඹව සිත සතුටු                         කොට 

 

 

 

 201

වෙන වෙන රඟට බඳ තෝතැනි දිය              කෙළය

යන එන සියොත් කැල රැවු පිළිරැව්                 කළය

දන මන සතුටු වන රස පල වැළ                       දුළය

තැන තැන අවට බබළන නන් තුරු                පෙළය

 

202 

ළින් රළ බිඟුන් කෙළ වතළ                       දිමුතුය

කෙළින් කෙළ පොකුණුවල තඹර                නුමුතුය

පෙළින් පෙළ සුරත් නිල් මල් මිණි                   මුතුය

පළින් පළ සුවඳ විහිදෙන මල්                          වතුය

 

203

තොසෙක සුවඳ මුව රද ගෙන පිවි                   තුරුය

 

පසෙක සුපුල් සල් කොළඹුළු විසි                   තුරුය

 

සසක සහසකර කිරණෙව් නොව                   තුරුය

 

දෙසෙක සුපිපි සපු නා කිණිහිරි                      තුරුය

 

204

පළොල් සිහින්ගෙඳී ය එර                           හැදීය

 

දැසමන් සව්ගෙදී ය හුල්                             ගෙඳීය

 

නිලුපුල් අඹ ගෙදී ය සිහි                               නිදීය

 

සුවඳ දසත විදී ය තුරු                               නොදීය

 

205

මල් රොන් තුරු සිරේය නිරතු                       රේය

 

පවන් වැදි සිරේය මළුතු                               රේය

 

බිඟු ලොබ කර තෙරේය නො විත                රේය

 

දම් පිලිරැව් යුරේය නද කෙ                           රේය

 

206

නොමඳ බමරකුරු රැඳි මල් රෙහෙණු              පට

 

පැහැද නිතර ඇරගෙන සිය අතු                    අතට

 

පබඳ කොවුල් රැවු තෙපෙලෙන් මිහිරි         කොට

 

තුරුද දහම් පිරුවන වැනි වෙහෙර                   වට

 

207

මහරු මහ සන එ වෙහෙර තුර                     රඳන

 

 සිවුරු පැහැ දියුණු කර නිරතුරු                   රඳන

 

සොඳුරු පිපි නිමල් මල් කැන් සැදි               නඳන

 

රුසිරු ඇසළ තුරු බබළයි නොයෙක            තැන

 

208

තුරු යටියෙන් හුනු පැටි ලෙහෙනුන්          රැගෙන

 

සිතු අටියෙන් පිඹැ ඇඟ පිරි මැදැ             සෙමෙන

 

මලගෙටියෙන් පැන් පොවමින්               අතිනතින

 

සිටි පැටියෙන් හෙරණුන් ගෙන් වෙයි        සොබන

 

209

තුරු යට සුපිපි නිල් කටරොළු මල්               කැලය

 

සැටිකොට විදා දිගු නිල් ඇස් පිල්                 කැලය

 

නද කොට රඟන ගෙ මොනර ගණ මන         කලය

 

මුතු පට සදිසි පිරිසිදු සුදු වැලි                         තලය

 

210

පල රස බී තුරින්    -  තුරු එහි කුසුම් රදසින්

 

    තැවරී සැරී සැනගී  -  වෙහෙරට ගොසින් සතොසින්

 

 

 

 

 

 211

බද දදලැල් පැහැරද පැතිර දස                      අතේ

නඳ සඳකැල් මෙන් දිලි කෙලෙස කුළු          යුතේ

කොළ සඳකල් සුනුවම් උදුල පල                 බිතේ

ඉඳ මඳ කල් වහ සල් කැරලි  මුදු                  නතේ

 

212

පහළ සිතබ හිම හිම සෙල් මහිම                    හැර

වතළ අහස් ගඟ රළ වැළ පැහැ                   පැහැර

අඹළ කිරණ පෙණ පෙළ ලෙස නොම        වැහැර

උදුළ පොහොය මළු සිරිසර බල               වෙහෙර

 

213

නිතොර රඳන සඳ රැස් ලෙස මුනි              පුදට

විසිර බැබැළි මළු පැහැ සර සතර                     පිට

පැතිර ඇඹර කඳ ගෙන සිටි මෙන්                 අවට

මිතුර උදුළ මහවුර දුටු වෙයි                         සතුට

 

214

ගුවන් කුස පැතිරී රන් කැරලි මිණි                රැසේ

පවන් වැද ලෙළෙන දද මිණි කිකිණි         ගොසේ

ලෙවන් සතුටු කළ හිම ගිරි කුළෙක           ලෙසේ

සවන් මැඳුර බල දිලිහෙන ඉඳුරු                 දෙසේ

 

215

නරණ සකොබ කළ සඳ නොව                 ලසේයා

කිරණ පිඬුව දිසි අමරස                          ලෙසේයා

දෙරණ පසිඳු එ වෙහෙර වම්                      පසේයා

කිරණ විහිදි දාගැබ බල                         තොසේයා

 

216

විදුකිදු වැලදි මුදුනත රැඳී කළබ                       කුළු

 

උදුරුදු කෙලෙස ගිරිකුළු පැහැ සිරි               රුකුළු

 

මුදු දිදු ළන දළු නිල් සා බර                          ලකළු

 

සුදුරුදු කඳිනු දුළ දුමිදුන් බල                         යහළු

 

217

පතඟ කිරණ දුරු කළ දද                          ගළපාය

 

සරඟ කවුළු බිම් බිතු දිලි                           පිළිපාය

නිසග බැබැළි සුර පහ සිරි                      වෙළපාය

බලග උතුරු දිග විජයබ                            මහපාය

 

218

තවද ඒ විශුද්ධ ප්‍රසිද්ධ සමෘද්ධ විහාරයාගේ මෙ ද එක් අසාධාරණ කාරණයකි.

 

219

මනරම් වෙහෙර තුළ තැන තැන          සපැමිණය

 

සිතියම් බණ වසුන් විදහා                       අපමණය

 

සිත සොම්නසින් සිහි කර කර                බුදුගුණය

 

අබිදම් පෙළ අරුත් විමසන                   සඟගණය

 

220

උතුරු ගණෙන් සපැමිණ පිළිවෙත්               මඟය

 

පතුරු වමින් සත වෙත මෙත් මහ                 ගඟය

 

අතුරු දහම් කෙරෙමින් සිවු අව                    මඟය

 

සුතුරු දහම් පවසන සමහර                          සඟය

 

221

සමහර සුපිළිපන් සඟ ගණ මන                  මෙනය

 

පුවතර අරුත් ටීකා ගෙනැ වෙන                 වෙනය

 

පැනසර ඇදුරු උවදෙස් බස් දැන                ගෙනය

 

නොමහැර ගැඹුරු තැන් විමසති විනය             නය

 

222

ගැඹුරු නොයෙක තැන් පිළි විස සිත්           ලෙසින

 

වෙහෙර පසෙක ඉඳ සොඳ පොත් පත්         රැගෙන

 

නොහැර සලක මින් සන් සඳරුත්              යෙදෙන

 

හෙරණ රැසෙක වියරණ වන පොත්               කරන

 

223

තියුණු නැණින් කෙරෙමින් සැක               නිවාරණ

 

පමුණු වමින් එකිනෙක සමය                      කාරණ

 

දැමුණු සිතින් ඉඳ කර වෙහෙර                       පූරණ

 

බමුණු රැසෙක වෙදරුත් කරන                      දාරණ

 

224

සබා තුරු ලෙසින් බෙල්ලන් ගෙන            නො මඳ

 

තබා පෙළින් පෙළ ඇද නිල් පලග                    මැද

 

බබා සෙද තැනින් තැන ගහ ගණන්                  බැඳ

 

පබා කර සිදත් සමහරු ගණිති                            ඉඳ 

 

 

 

 225

මුනිවරු දෙසූ සදහම් මෙන් ඇම                         දවස

 

උවදුරු දුරැර රකිනුව සත් වග                       වෙසෙස

 

පෙරැදුරු ඉසිවරන් පැවසූ නොයෙක                  ලෙස

 

වෙදවරු වෙද සතර පිරුවති එහි                    සතොස

 

226

මනහර පොත් රැගෙන පරසිදු පෙර                   පටන

 

එහි පද රුත් කියන ලෙස නොහැර දැන            ගෙන

 

සුර ගුරු වත් උතුරු දෙම්හයි වන                  පොතින

 

සමහරු අත් සතර පිරුවති නොයෙක                තැන

 

227

සිරිමත් සොඳුරු එ වෙහෙර තැන තැන             ලකුළු

 

ඉඳසිත් ලෙසට පෙර කිවියර සිරි                      රුකුළු

 

දැනගත් සඳ ලකර වියරණ වියත්                         මුළු

 

පවසත් සකු මග ද එළු දෙමළ කිවි                       නළු

 

228

පෙර තොප නුදුටු නො ඇසූ මෙබඳු                 සිරිසර

 

නෙත සිත සතුටු කර දැක පවර එ                 වෙහෙර

 

පුදයට පිවිටු දන කොලහල නැවති                       වර

 

වැද ඉටු දැමිටු ම මිතුර මුනි  මැඳුර                       තුර

 

 

229

ලක රද ඉසුරු ලද - දද කැළණි තිස් මහ                 රද

 

යුවරද වරද තතු ලෙස නොදැන                     පිරිසිඳේ

 

නිවරද වරද යතිඳුට වරද කළ                             සඳේ

 

කිපියෙන් සුරන් සිත් - සිඳු එත වෙරළ මැඩගෙන

 

නිසා මෙලක සෙත ඒ  මුහුද පැහැ මැවූ

 

දිසා පිළිම රුව දැක සක් දෙවිඳු මැවූ

 

රුදුව සෙනඟ ගෙන ආ වසවතු                          යුදට

 

මුදුව බිණු තෙපලෙන් ජය ගෙන                   ලොවට

 

බුදුව නොයෙක් සෙත් කළ අප මුනි                   සඳුට

 

වඳුව අදර බැති පෙම් සිත් දියුණු                      කොට

 

230

හත සසර සයුරෙහි කුමුටු ව                          සරන

 

 අනත සත නිවන් පුර ගෙන යන                      සිතින

 

 සතත සොඳුරු බුදුකුරු ගුණ දම්                        පුරන

 

 දියත පසිඳු නතිඳුන් දැක ගොස්                    සොබන

 

231

 පවර රුසිරි මහ සෑ සමග                            බෝ තුරු

 

නොහැර නැමඳ බැති පෙම් සිතිනි                  විසිතුරු

 

වෙහෙර පුද පසඟතුරු රැවු නො                  දෙනතුරු

 

මිතුරු ගොසින් වැඳ සැදි සොඳුරු                  පහතුරු

 

232

කඳවුරු ගම් කුල - දලනිඳු ලකළ                     මුදලිඳු

 

පිවිතුරු උතුරු මුළ මහ තෙරිඳුට සොඳුරු

 

මුනුබුරු මහරු ගුණසරු පිළිවෙත් ගැඹුරු

 

කිවි කුල මුදුන් මල් - කළ තම තෙපුල් ඇම කල

 

මනරම් මුනි සසුන් වැඩ පිණිස නිකසළ

 

පැරකුම් රජු විසින් සුත පෙමනි ඇතිකළ

 

සිරිබර මෙ සිරි ලකඟන පැලඳි                         පිරිසිදු

 

පුවතර මහ වෙහෙර වැසි තෙර ගණ                  සිතුදු

 

මනහර රුවන් වැළ මැද බඳ මිණෙක                   බඳු

 

නමකර පවර විජයබ පිරුවන්                         තෙරිඳු

 

233

තවද අසදෘශ ප්‍රඥාපාටව ප්‍රශස්ථතර ත්‍රිපිටක වාගීශ්වර ශ්‍රී සංඝබෝධි  විජයබාහු ස්ථවිරෝත්තමයාගේ මෙ ද එක් වර්ණ භාෂාණයෙක එ ද තා කර්ණ භූෂණය කර.

 

234

ගැඹුරු විජම් පෙළ කිරි සයුර ඇම                        විට

 

සොඳුරු නුවණ වෙර පහරින් සකොබ             කොට

 

මියුරු පද අරුත් අම ගෙන දෙන                   ලොවට

 

කවුරු සදිසි වෙති මෙකලට එ                        යතිඳුට

 

235

විහිගුම් නොයෙක් දිටු සකිලිටු ගිම්                    විහිට

 

දෙනතුම් සග පවග පල සිරි මුළු                     ලොවට

 

නරදම් සුරි සුතුරු දම් තුඟු සුර                            තුරට

 

 මනරම් ඔහු නුවණ දෙරණ ම විය                     පිහිට

 

 

 

236

මුනිවර සසුන් මාහා මඩලෙහි කළ                    නදන

 

මනහර විනය පදරුත් මහ මිණි                        නදන

 

පෙරැදුර නුවදෙසුන් ලැබ නැණ පත                  නදන

 

ගෙනහැර දෙමින් යති ගණ කරවයි                   නඳන

 

237

සතර පහළ කළ ඇදුරන් සෙ                      පොරණය

 

නො හැර සිතසෙ දැන ගෙන අට                 වියරණය

 

පවර පබඳ සත සතොස                                කරණය

 

නිතොර පසිඳු කරවිය සියලු                         දෙරණය

 

238

සසමය සතර සිඳු අගතිසි කර                             තලය

 

අසමය සපිරි පිරිසිදු ගුණ ඇම                            කලය

 

මෙසමය පසිඳු දියතෙහි එහිමි                       තෙපලය

 

නෙසමය ඇදුරුතුරු උදුරන සැඩ                       නලය

 

239

සේපිරියත් මහ කව් දැන ගෙන                      යෙහෙන

 

සේසියපත් කොඳ සඳ යස රැස                        සොබන

 

පෑදියකොත් බඳවා දියතෙහි                              නිතින

 

ඒ සිරිමත් යති හිමි බබළයි                                 නඳන

 

240

පසිඳු රුසිරු සරසවි ලිය රැඳි                            නිතොර

 

කිවිඳු සවන් බිඟු වැළ තුටු කළ                       නොහැර

 

  පුබුදු සොඳුරු ඔහු මුව තඹරට                              පවර

 

සිනිඳු සුවඳ මුවරඳ විය සඳ                                  ලකර

 

241

තිවට කසුබු ඉසි සුරගුරු මෙන්                              සුබද

 

ලොවට කලණ ඒ යති සඳුගේ                          නොමඳ

 

සුමට වදන් දුළ විසිතුරු මහ                                  මුහුද

 

දසට පොරණ රළ පතරින් පිරි                              නිබඳ

 

242

අවට ඉඳින පඬිවරුනට ව අඩ                           දැණී

 

සිතට සතුටු වන සොඳ පද රුත්                       සරණි

 

රුවට කියන පෙර ඇදුරන් ලෙස                    පැමිණි

 

ඔහුට දසට විදු තැන් විය සිය                         පවෙණි

 

243

තොසී කරන මිසදිටුවන් බස්                            අබඳ

 

නිසී නැණති සිරි පැරකුම් රජුට                        සොඳ

 

රසී ගැඹුරු තෙපලෙන් සැක සිත                      පසිඳ

 

දෙසී සුවාසූ දහසක් දහම්                                    කඳ

 

244

එහිමි කෙලෙස් ගිරි මුදුනින් වැහෙන                සොඳ

 

දහම් අහස් ගඟ දුල දිය දහර                               වැද

 

නොමඳ සතොස් අම ඔදසිත් පිරි                      නිබඳ

 

බැබළි වෙසෙස් නරනිඳු සඳ කිරි                       මුහුද

 

245

දෙසන දහම් දන මන කර                            විකාසය

 

සොබන එ යති සඳුගේ ගුණ                         නිවාසය

 

නඳන වදන් නළඟන පෑ                              විසේසය

 

රඟන පවර රඟ බිම් විය                               සබාසය

 

246

පසැස් පසැස් කර වදහළ ලෙස ස                    සොඳ

 

නිදොස් වෙසෙස් පිළිවෙත් සිරිත               නොවිහිඳ

 

සාදාස් කෙලෙස් සතුරන් ඔද මැඬ                නොමඳ

 

අපිස් සතොස් ගුණයෙන් වැජඹෙයි                  නිබඳ

 

247

සිල් සෙනඟහු යස සෙමෙර හු මෙත්                සතහු

 

ගුණ බරණහු දම් කිරුළු හු නැණ                     කගහු

 

බුන් නරඟහු තව තෙදණ හු සරි                        රජහු

 

සුර ඇදුරහු හැර කවර හු වනති                           ඔහු

 

248

සහ සැස් යුරු සොඳුරු පැරකුම් නිරිඳු                ගෙන

 

මහ වෙල් ගොඩ පිටිය ඇතුළු වැ නොයෙක       තැන

 

මහ ගම් බිම් පමුණු කොට අමුතු ලැබ               ගෙන

 

බහ දුරු සිරි සිරින් එහි වැජඹෙයි                      නිතින

 

249

මිතුර, ඒ යතීන්ද්‍රයා හට විඥාපනීය කොට ප්‍රථමෝද්දිෂ්ට විශිෂ්ට සදිෂ්ට සන්දේශය දැන් ප්‍රාප්තාවසර ඇත්තේ ය. එයිදු ස්වර්ණ කර්ණාවතංස කර.

 

250

පවර මුනි වදහළ  -  පිලිවෙත් නො හැර දැනගෙන

 

  

 

සමඟ පවර සැප සැබවින් සිදු කරන

 

සමග මහඟු මහ සඟ ගණ මෙහෙ වරින

 

මුළු ලොවට වැඩ වන - තෙපෙලක මෙමා පවසන

 

නිතර සතන් වෙතැ දක්වා මෙත් කුලුණු

 

නො හැර මෙසිරි ලක්දව රැකුමෙහි දැපුණු

 

පැළඳි මුනිඳු සිරි පද කමල උතුමඟ

 

වැලඳි සුපිරි මනු රද නීති කොමළඟ

 

පැහැදි ගැමුණු නරනිඳු සේ දහම් මඟ

 

සුසැදි මෙ සිරි පැරකුම් නර නිඳු සමඟ

 

251

සමුදුර හිමි අවට  - සව් සිරි සපිරි                                  සිරිලක

 

 අමා කර කිරණ සේ පිරිසිදු                                             දිවැස

 

යොමා කුලුණු ගුණයෙන් දැක ඇම                                 දවස

 

               අමිතුරු මිස වඳන් - වෙසෙසින් අතුරුදන්                      කොට

 

               පන්වා රෝග බිය යක් අවඳුරු                                         දුරට

 

               පෙන්වා තමා බෝසත් බව මුළු                                  ලොවට

 

               නො හැර විජය සුබ සිරි සැප දියුණු                              කොට

 

               නිතොර රකින ලෙස සහ පිරිවරින්                                   සිට

 

අදර සිතින් අයදින ලෙස නතිඳු                                        හට

 

මිතුර තොසින් සැලකර ඒ යති                                       සඳුට

 

252

පමණින් දස දහස්   - යොදුන් වූ දඹදිව සිට

 

 මුනිතුන්තරු ගමනක් වැඩ සිරි ලකට

 

මතු අන්තරා හැර යක් සෙනඟ දුරු කොට

 

පිහිටන ලෙස සසුන්  - සැලසිය බලා දිවසින්

 

තුස්වා සුර අසුර ලොව එක ලෙස දිස්න

 

පස්වා දහස් පවතින ලෙස බුදු සස්න

 

සිත සතො සේ රකිනු ව ඇම වර                        නොහැර

 

හිමකර සේ ලොව දක්වා යස                                  විසිර

 

දිලි වෙසෙ සේ එම නතිඳුට යළි                              මිතුර

 

යදින ලෙසේ සැලකර එ තෙරිඳ                              පවර

 

253

තතු මෙ වදන් දන්වා අප කී                                ලෙස ට

 

කිතු ලිය මල් ගන්වා දිගු බිත                                 අව ට

 

සිතු සතොසින් සකි වැඩසිදු කළ                        ලොව ට

 

මතු දෙලොවින් සුබ සිරි සිදුවෙයි                       තොප ට

 

254

පිය වී පිය ගමන් නො හැර ම ගොස්ම                       සග

 

ගිය කාරිය සැලකොට සිදු කර                              සිත ග

 

කියවා දිය සියල් තොප යස රැස                        නොව ග

 

සිය නෑසිය ව පවතුව සුමිතුරු                                 සමග

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4639 වරක් කියවා ඇත.
ict_branch නිර්මාණය :
තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ ශාඛාව, අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය, ශ්‍රී ලංකාව
පිටු පෙළගැස්ම | වියාචනය | පරිපාලක පිවිසුම
කතු හිමිකම © 2012-2016 | තොරතුරු හා සන්නිවේදන තාක්ෂණ ශාඛාව, අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය, ශ්‍රී ලංකාව
මෙම පද්ධතියේ ඇති සියලුම අන්තර්ගතයන් සඳහා හිමිකම් ඇවිරිණි.
කිසිදු අන්තර්ගතයක් ලිඛිත අවසරයකින් තොරව වෙනත් වෙබ් පිටුවක හෝ වෙනත් කුමන ආකාරයක හෝ සමාජ ජාල වෙබ් අඩවිවල උපුටා පළ කිරීම සපුරා තහනම් වේ.